Ilawska Panorama Krzywe

A A A

Aktualności

glass 984457 640

Image by Free-Photos from Pixabay


Przemoc jest przypadłością bezsilnych. W dramatycznym momencie przemocy jej ofiara staje bezradna wobec przeważającej siły. Jeśli mamy do czynienia z katastrofą naturalną, zdarzenie to określamy jako nieszczęście. Jeśli sprawcą jest człowiek, nazywamy je zbrodnią. Traumatyczne wydarzenia wykraczają poza zwykły porządek społeczny, który daje ludziom poczucie sensu, kontroli oraz związku z innymi. (Judith Lewis Herman).
Pojedyncze zdarzenie traumatyczne wydarzyć może się wszędzie. Natomiast długotrwałego, powtarzającego się urazu doświadczyć można tylko w warunkach niewoli, gdy ofiara jest więźniem w rękach prześladowcy i nie ma szansy umknąć. Taka sytuacja istnieje w rodzinie – jednak trudno dostrzec niewolę domową. W przypadku niewoli domowej to nie fizyczne bariery zagradzają drogę ucieczki. W większości domów nie ma krat w oknach ani drutów kolczastych. Kobiety i dzieci nie są zakuwane w kajdany. Bariery uniemożliwiające ucieczkę są z reguły niewidzialne, co nie oznacza, że łatwiejsze do pokonania. Dzieci trzyma w niewoli zależność od rodziców; kobiety nie potrafią wyzwolić się z przyczyn ekonomicznych, psychologicznych, religijnych i prawnych. Trzymana w niewoli ofiara skazana jest na przedłużony kontakt z prześladowcą, skutkiem czego powstaje pomiędzy nimi szczególny typ związku, oparty na kontroli za pomocą przymusu. W przypadku niewoli domowej kobieta zostaje „wzięta w niewolę” za pomocą siły, zastraszania i obietnic. W warunkach niewoli prześladowca staje się najpotężniejszą osobą w życiu ofiary, psychika więźnia kształtowana jest przez działania i przekonania jego kata. Kat nie dostrzega u siebie anomalii, jego uderzającą cechą jest pozorna normalność.

 

U ludzi, którzy przez długi czas wystawiani byli na powtarzający się uraz, występuje złośliwa, postępująca postać pourazowego zespołu stresu, która podkopuje i niszczy ich osobowość. Ofiara urazu długotrwałego może czuć, że jej JA uległo nieodwracalnym zmianom, lub że nie ma żadnego JA. Ludzie doświadczający chronicznego urazu są bez przerwy spięci, niespokojni i podnieceni; są w stanie permanentnego przerażenia. Zanika podstawowy stan fizycznego spokoju czy komfortu; ich ciała „zwracają się przeciwko nim”. Pojawiają się nawracające, a w końcu chroniczne, dolegliwości somatyczne – bóle głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i zaburzenia w pracy innych narządów wewnętrznych, bóle pleców i miednicy itd. Skargi dotyczą duszności, dreszczy, przyspieszonego bicia serca…. Występuje bezsenność, nadpobudliwość, depresja. Sparaliżowana zostaje inicjatywa pogłębiająca apatię i izolację. Świat otacza aura beznadziei. Pojawia się tendencja do skierowania gniewu i nienawiści wobec samego siebie – ofiara ma tendencje autodestrukcyjne, myśli i tendencje samobójcze.

 

Wielokrotne doświadczanie urazu niszczy osobowość dorosłych ofiar przemocy; uraz powtarzający się w dzieciństwie - osobowość kształtuje i zniekształca. Dziecko uwięzione w wykorzystującym je środowisku staje przed przerażającym zadaniem adaptacji do tego środowiska. Musi znaleźć sposób na zachowanie zaufania do ludzi, którzy na to zaufanie nie zasługują, poczucie bezpieczeństwa w sytuacji, która jest zagrażająca, poczucie kontroli w warunkach całkowicie nieprzewidywalnych, siły – w obliczu swojej całkowitej bezradności. Patologiczne środowisko w dzieciństwie wymusza rozwój niezwykłych umiejętności – zarówno korzystnych jak i destrukcyjnych. Prowadzi do powstawania anormalnych stanów świadomości, w których nie istnieją zwykłe relacje między ciałem a umysłem, rzeczywistością a wyobraźnią, wiedzą a pamięcią. Te odmienne stany świadomości pozwalają wypracować całą gamę objawów somatycznych i psychicznych. Pojawiające się symptomy mówią, w zaszyfrowany sposób, o tajemnicach zbyt strasznych, aby można je wypowiedzieć słowami.

 

Dziecko doświadcza chronicznego urazu w rodzinie, w której panuje klimat agresji a związki z opiekunami są głęboko wypaczone. W patologicznym środowisku rodzinnym władza rodzicielska jest arbitralna, kapryśna i absolutna. Narzucane zasady są niekonsekwentne, sprzeczne lub rażąco niesprawiedliwe, a przemoc nieprzewidywalna. U dzieci wyrastających w warunkach dominacji przemocy rozwija się chorobliwe przywiązanie do tych, którzy je wykorzystują i zaniedbują; przywiązanie, którego nie chcą się wyrzec nawet za cenę własnego szczęścia, własnej rzeczywistości, własnego życia.

 

Przystosowanie się do atmosfery stałego zagrożenia wymaga nieprzerwanej czujności. Dziecko wychowywane w patologicznym środowisku rozwija niezwykłą umiejętność dostrzegania znaków ostrzegających o ataku. Uczy się rozpoznawać subtelne sygnały w twarzy, głosie i języku ciała, odczytując w nich złość, podniecenie seksualne, rozkojarzenie, zamroczenie alkoholem czy narkotykami. Dzieci-ofiary uczą się, jak reagować, pomimo że nie są w stanie nazwać ani wskazać alarmujących oznak. Kiedy dostrzegają sygnał niebezpieczeństwa, ich obrona polega albo na unikaniu prześladowcy albo na próbach jego ułagodzenia. Choć znajdują się w stanie pobudzenia muszą „udawać” że są ciche i spokojne. Wchodzą nieświadomie w stan „zamrożonej czujności”. Jeśli nie mogą uciec stają się uległe, posłuszne, podporządkowane. Dziecko codziennie uczy się, że najsilniejszy dorosły z jego intymnego świata jest niebezpieczny, a co gorsza – inni dorośli, którzy powinni o nie dbać, nie zapewniają ochrony. Powody tego stanu rzeczy są dla dziecka nieuchwytne; w najlepszym razie rozumie to jako obojętność dorosłych, a w najgorszym – jako zdradę i współudział w wykorzystywaniu i zaniedbywaniu. Z punktu widzenia dziecka matka, która jest nieświadoma jego krzywdy, powinna o niej wiedzieć; gdyby je naprawdę kochała, domyśliłaby się wszystkiego. Matka, która kochałaby swoje dziecko prawdziwie – potrafiłaby o nie walczyć. Dziecko czuje, że zostało porzucone przez wszystkich.

 

Kiedy dziecko staje się dorosłym – osobowość ukształtowana w warunkach przemocy nie jest dobrze przystosowana do dorosłego życia. Nadal pozostaje z problemami dotyczącymi zaufania, autonomii i podejmowania inicjatywy. Staje na progu dorosłego życia obciążona poważnymi deficytami w zakresie umiejętności dbania o siebie, tożsamości i zdolności do tworzenia stabilnych związków; pozostaje więźniem swojego dzieciństwa. Rozpaczliwie i desperacko potrzebuje opieki i troski a jednocześnie boi się porzucenia lub wykorzystania. Te fantastyczne, ale nierealistyczne oczekiwania czeka frustracja – a to droga do niepowodzenia w kolejnych związkach. Tendencja do idealizowania partnera i skłonność do poniżania siebie utrudnia racjonalną ocenę sytuacji prowadząc do rozczarowań i, częstokroć, do wchodzenia w rolę ofiary lub sprawcy.

 

Aby skutecznie kształtować życie bez agresji i przemocy potrzebny jest spójny system oddziaływania i profilaktyki. Niezbędne jest zrozumienie, że przysłowiowy klaps staje się źródłem późniejszych, olbrzymich problemów i obciążeń społecznych. Każdy rodzic musi zastanowić się nad późniejszymi, negatywnymi konsekwencjami klapsa.

 

Alice Miller wyjaśnia, dlaczego „zwykłe” uderzenie dziecka może spowodować negatywne konsekwencje:
— Uczy dziecko przemocy
— Niszczy potrzebną dziecku niezawodną pewność bycia kochanym
— Wywołuje lęk – oczekiwanie kolejnego uderzenia
— Stanowi fałszywy komunikat: udaje metodę wychowawczą choć w rzeczywistości rodzice wyładowują swój gniew, którego przyczyną jest fakt, że sami byli w dzieciństwie bici przez swoich rodziców
— Wzbudza gniew i pragnienie odwetu, które – choć tłumione teraz - zostaną wyrażone później wobec słabszych
— Programuje dziecko do akceptowania nielogicznych argumentów („biję cię dla twojego dobra”)
— Niszczy wrażliwość oraz współczucie zarówno dla innych jak i dla samego siebie
— Uczy dziecko wielu złych rzeczy, np. tego, że nie zasługuje na miłość i szacunek, że nie wolno mu czuć cierpienia
— Dzieci uczą się bezradności, przekonane, że nie mają żadnej możliwości obrony aż do momentu, gdy staną się dorosłe

Doświadczanie przemocy w dzieciństwie odbija się na wielu sferach życia dziecka, możemy dokładnie opisać poznawcze, behawioralne i emocjonalne skutki przemocy. Wśród nich znajdziemy:
• zachowania agresywne wobec innych
• małe poczucie własnej wartości
• poczucie krzywdy
• zaburzenia koncentracji uwagi i pamięci
• całkowitą uległość i podporządkowanie
• lęk, depresję i słaby kontakt z otoczeniem
• brak reakcji na płacz innych dzieci, brak empatii
• moczenie się, bóle brzucha i inne
• niski wzrost, drobna postura ciała
• trwałe kalectwo
• uzależnienia i nerwice
• przemoc wobec innych
i wiele, wiele innych

 

Poza opisanymi, indywidualnymi dramatami człowieka, występowaniem „błędnego koła przemocy”, ponosimy także inne, społeczne konsekwencje. Nie są oszacowane prawdziwe liczby chorych zapełniających gabinety lekarskie i oddziały szpitalne, których schorzenia wynikają z urazowego doświadczania przemocy – liczne schorzenia psychiczne mają swoje źródło we wcześniejszych doświadczeniach nadużycia i przemocy; wiele schorzeń somatycznych to także efekty przemocy; złamania, zranienia, urazy, choroby narządów wewnętrznych, przedwczesne zgony, depresja, samobójstwa i samookaleczenia, przestępstwa, samotne dzieci, nieudane rodzicielstwo… można wymienić wiele tragicznych następstw doświadczania przemocy w różnych etapach życia.

Danuta Górny – psycholog, psychoterapeuta

 

Działanie zrealizowano przez Urząd Miasta w Iławie - Ośrodek Psychoedukacji, Profilaktyki Uzależnień i Pomocy Rodzinie w ramach projektu "Razem, a nie przeciw sobie" dofinansowanego przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w ramach Programu Osłonowego „Wspieranie jednostek samorządu terytorialnego w tworzeniu systemu przeciwdziałania przemocy w rodzinie".

Realizując zadania określone w Krajowym Programie Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na lata 2014 – 2020 przyjętego uchwałą Nr 76 Rady Ministrów z dnia 29 kwietnia 2014r., w załączeniu przedstawiamy bazę teleadresową podmiotów oraz organizacji pozarządowych realizujących działania na terenie powiatu iławskiego, które związane są z przeciwdziałaniem przemocy w rodzinie.

Baza teleadresowa org. pozarządowych

Baza teleadresowa podmiotów

Baza teleadresowa realizatorów programów korekcyjno-edukacyjnych

Baza teleadresowa realizatorów programów psych.-terap.

 

 

kultowe bajki marzec

Urząd Miasta Iławy przy współpracy z Iławskim Centrum Kultury zapraszają wszystkich (tych małych i tych trochę większych) na ekscytujący i pełen humoru powrót do przeszłości z klasykami polskich filmów rysunkowych. Już od marca zapraszamy na kolejną odsłonę kultowych bajek w Kinoteatrze Pasja w Iławie.

Projekcja rusza 3 marca 2019 r. o godz. 12:30 i potrwa około 50 min. Bajki wyświetlane będą w każdą pierwszą niedzielę miesiąca. W programie znajda się popularne tytuły takie jak: „Reksio”, „Bolek i Lolek” "Porwanie Baltazara Gąbki”.

WSTĘP DARMOWY ale liczba miejsc ograniczona !
Więcej informacji na plakatach promocyjnych.


Do zobaczenia na sali kinowej !

 

Ogłoszenie o otwartym konkursie ofert na prowadzenie zajęć letnich profilaktyczno - wychowawczych dla dzieci i młodzieży z terenu miasta Iławy w dwóch turnusach oraz zajęć psychoedukacyjnych i profilaktycznych dla dorosłych.

Konkurs ofert na realizację zadań publicznych w roku 2019 dotyczy działań w zakresie profilaktyki i rozwiązywania problemów uzależnień oraz przeciwdziałanie przemocy

Prowadzenie zajęć letnich profilaktyczno - wychowawczych dla dzieci i młodzieży z terenu miasta Iławy w dwóch turnusach.
Prowadzenie zajęć psychoedukacyjnych i profilaktycznych dla dorosłych.

Link do ogłoszenia:
http://bip.umilawa.pl 

Osoba do kontaktu: Wojciech Jankowski 

tel. kontaktowy 89 649 92 00

Rodzina 

Chcesz zainwestować w swoją rodzinę?
Jesteś mieszkańcem Miasta Iławy?

Zgłoś się do wydziału Urzędu Miasta Iławy - Ośrodka Psychoedukacji, ul. Chełmińska 1 i zapisz się do udziału w unijnym projekcie pn. "Aktywni Rodzice – Aktywne Dziecko".

To szansa, by wziąć udział w ciekawym i cennym przedsięwzięciu, dzięki któremu dowiesz się, jak wzmocnić swoją rodzinę w wychowaniu dzieci i pokonywaniu rodzinnych problemów.

 Projekt „Aktywni Rodzice – Aktywne Dziecko” realizowany będzie przez Urząd Miasta w Iławie – Ośrodek Psychoedukacji. Jego celem jest wsparcie rodzin z obszarów rewitalizacyjnych (obszary dostępne na stronie internetowej www.osrodek.ilawa.pl), poprzez ich udział w działaniach szkoleniowych, terapeutycznych, edukacyjnych i animacyjnych.

  •  Projekt przewiduje:
    • Wspólne wyjazdy rodzinne, na które pojadą całe rodziny wraz z dziećmi. Zapewniamy pełne wyżywienie, nocleg, transportu oraz wsparcie terapeutyczne i pedagogiczne.
    • Zajęcia psychoedukacyjne i warsztaty dla dorosłych.
    • Zajęcia świetlicowe dla dzieci – rozwój zainteresowań, umiejętności osobistych i społecznych oraz pomoc w radzeniu sobie z trudnościami.
    • Poradnictwo indywidualne (psycholog, terapeuta, prawnik).
    • Warsztaty umiejętności wychowawczych.
    • Seminaria tematyczne (tj. gospodarowanie budżetem domowym, porady dietetyczne, pediatra)
    • Warsztaty twórczego spędzania czasu dla dorosłych i dzieci.
    • Spędzanie wolnego czasu w rodzinnym gronie (kino, basen, wycieczki).
  • Dodatkowe informacje
    Spotkania z uczestnikami (dorosłymi) odbywać się będą ok. 2 – 4 razy w miesiącu (w trakcie tych spotkań zapewniamy opiekę nad dziećmi). Ponadto dzieci będą objęte wsparciem w postaci zajęć na świetlicy 2x w tygodniu. Dodatkowo przewidziane są 2 – 3 wyjazdy rodzinne w atrakcyjne miejsca.
  • Jak wziąć udział w projekcie ?
    Wystarczy pobrać formularz zgłoszeniowy, który dostępny jest w wersji elektronicznej na stronach internetowych (www.osrodek.ilawa.pl oraz www.ilawa.pl) oraz w wersji papierowej w MOPS, PUP, PCPR, UM Iławy i Centrum Aktywności Lokalnej (hala przy ul. Jasielskiej). Wypełniony formularz przesłać drogą elektroniczną na e–maila (Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.) lub dostarczyć go w wersji papierowej do Ośrodka Psychoedukacji, ul. Chełmińska 1, a my skontaktujemy się z Państwem!
    Osoby chcące poznać więcej szczegółów zapraszamy do kontaktu z Ośrodkiem Psychoedukacji, Profilaktyki Uzależnień i Pomocy Rodzinie ul. Chełmińska 1, Tel. 89 649 92 00, e–mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

FORMULARZ ZGŁOSZENIOWY

WYKAZ ULIC

 

 

Ilawska Panorama Krzywe